Σάββατο 6/7/2013 Αντιρατσιστική συναυλία στο Κατράκειο

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ: ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 6/7/2013 ΣΤΟ "ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ"!

Η Κ.Α.Π.-ΣΠΙΘΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΙΤΑΝΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ Μ.Κ.Ι.Ε.

και την προσπάθεια των καλλιτεχνών 

Μεγάλη Αντιρατσιστική συναυλία διοργανώνει η  μουσική ομάδα Αγάπη Ρε Ματζόρε στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας, το Σάββατο 6 Ιουλίου στο πλαίσιο του φεστιβάλ του Δήμου Νίκαιας –Αγ. Ι. Ρέντη στις 9 το βράδυ.
Συμμετέχουν αλφαβητικά οι: Σπύρος Γραμμένος, Φοίβος Δεληβοριάς, Στάθης Δρογώσης, Γιώργος Καραδήμος, Θέμης Καραμουρατίδης, Κωστής Μαραβέγιας, Νατάσσα Μποφίλιου, Μανώλης Φάμελλος, Μαριέττα Φαφούτη, Γιάννης Χαρούλης ,RadioSol.

Ο Δήμαρχος της πόλης Γιώργος Ιωακειμίδης επισημαίνει: «Από την πρώτη στιγμή αγκαλιάσαμε ζεστά αυτή την πρόταση της μουσικής ομάδας για να διοργανωθεί μια μεγάλη αντιρατσιστική συναυλία στο Κατράκειο με στόχο τη στήριξη φορέων που προσφέρουν ουσιαστικό κοινωνικό έργο. Προσκαλούμε τους δημότες μας και όχι μόνο να στηρίξουν αυτή την πρωτοβουλία αλληλεγγύης και να σταθούν πάνω από την κρίση και τον ρατσισμό αναδεικνύοντας το κοινωνικό πρόσωπό τους.»

Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν στους παρακάτω φορείς αλληλεγγύης:

ΑΝΟΙΚΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΚΛΙΜΑΚΑΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
Γενική είσοδος 5 €.

Η προπώληση των εισιτηρίων πραγματοποιείται στα Καταστήματα Public-Σύνταγμα, Αιγάλεω, Περιστέρι, Πειραιά, Athens Metro Mall, Mall, Γλυφάδα-καιστοΔημαρχείο Ρέντη-Νίκαιας.

Την ημέρα της συναυλίας συγκεντρώνουμε για τους κρατούμενους στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων τα παρακάτω είδη πρώτης ανάγκης:

σαπούνια οδοντόβουρτσες- οδοντόκρεμες αφρό και ξυραφάκια για ξύρισμα σκόνη για πλύσιμο ρούχων στο χέρι φάρμακα αναλγητικά και για δερματικές παθήσεις παπούτσια και σαγιονάρες σορτς και μπλούζες προσόψια τσιγάρα τηλεκάρτες βιβλία και περιοδικά στα Undu Farsi Αραβικά και αγγλικά

Λίγα λόγια για την «Αγάπη Ρε ματζόρε»

Η «Αγάπη Ρε Ματζόρε» είναι μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία αλληλεγγύης, φτιαγμένη από

( VIDEO ) Απάντηση ΒΟΜΒΑ του Μίκη Θεοδωράκη στην ερώτηση "είμαι 21 χρονών και νιώθω σαν λιοντάρι στο κλουβί... Τι πρέπει να κάνω?

Απάντηση ΒΟΜΒΑ του Μίκη Θεοδωράκη στην ερώτηση : "είμαι 21 χρονών και

νιώθω σαν λιοντάρι στο κλουβί... Τι πρέπει να κάνω?"
που δέχθηκε από έναν νέο , χτές στο θέατρο Badminton κατά την Παγκόσμια πρώτη προβολή της ταινίας «Recycling Medea» («Ανακυκλώνοντας την Μήδεια») του Αστέρη Κούτουλα βασισμένη στην Όπερα του Μίκη Θεοδωράκη «ΜΗΔΕΙΑ». 

ΔΕΊΤΕ ΤΗΝ ΑΠΆΝΤΗΣΗ ΣΤΟ VIDEO  ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ >>>>

το Μανιφέστο των Λαμπράκηδων

Για το Μανιφέστο των Λαμπράκηδων 

Στις 8 Ιουνίου 2013 συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από την ημέρα της ίδρυσης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. 

Τα μεγάλα οράματα  της μοναδικής Πολιτικής και Πολιτιστικής Επαναστατικής Οργάνωσης της ελληνικής Νεολαίας των Λαμπράκηδων για Εθνική  Ανεξαρτησία, Ελευθερία και Προκοπή της Πατρίδας μας και  Λαού της παραμένουν ζωντανά. 

Οδηγούν τη συνείδησή μας και μας δείχνουν το δρόμο του σημερινού αγώνα για ένα Παλλαϊκό Μέτωπο ενάντια στη ξένη κατοχή και την εξάρτηση.   

Η Επιτροπή Ιδεολογίας της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών-Σπίθα αναδημοσιεύει το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΩΝ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΩΝ, όπως αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε το 1964. 

Διατηρήσαμε την ορθρογραφία, τη στίξη και τη στοίχιση της τότε έκδοσης, εκτός από την πολυτονική γραφή. 

Προσθέσαμε μόνο τις επεξηγηματικές παραπομπές 1,2 και 3. 

Επιτροπή Ιδεολογίας. 

_______________________________________________________________________________

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΩΝ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΩΝ 

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ

• Ποιοι είμαστε
• Τί θέλουμε
• Γιατί μας πολεμούν 

 

1. Πρόλογος 

Διαβάζοντας, ύστερα από σαράντα χρόνια, τον Δεκάλογο των Λαμπράκηδων διαπιστώνει κανείς πόσο καίριες υπήρξαν οι επισημάνσεις και οι στόχοι αυτού του μεγάλου κινήματος αλλά και πόσο επίκαιροι εξακολουθούν να είναι και σήμερα. Ας τους δούμε συνοπτικά έναν έναν:

Πρώτον: Ελλάδα ελεύθερη, ανεξάρτητη, αδέσμευτη, κυρίαρχη. 

Δεύτερον: Η Παρτίδα μας φορέας ειρήνης και συνεργασίας στα Βαλκάνια.

Τρίτον: Ελλάδα χωρίς ξένες στρατιωτικές βάσεις και ταπεινωτικά στρατιωτικά σύμφωνα. 

Τέταρτον: Κύπρος ελεύθερη και αδέσμευτη.

Πέμπτον: Εθνική οικονομική πολιτική. 

Έκτον: Να εδραιωθεί η Δημοκρατία. Να περιοριστεί η Αυλή. Να γίνουν όλοι οι πολίτες ίσοι απέναντι στον Νόμο.

Έβδομον: Να μειώσουμε τις στρατιωτικές δαπάνες.

Όγδοον: Ο κρατικός μηχανισμός στην υπηρεσία του λαού.

Ένατον: Όχι στην τρομακτική ανισότητα στην κατανομή του εθνικού πλούτου.

Δέκατον: Η νέα γενιά να διαπαιδαγωγηθεί σύμφωνα με τις πατριωτικές μας παραδόσεις και την κληρονομιά του ανθρώπινου πολιτισμού.

Δεν θα πάω πιο μακριά, αλλά θα μείνω σ’ αυτούς τους δέκα στόχους, οι οποίοι αποτελούσαν την πεμπτουσία και την ραχοκοκαλιά του κινήματος των Λαμπράκηδων και θα ρωτήσω σήμερα με την απόσταση του χρόνου: Ήσαν ορθοί οι στόχοι αυτοί; Η γενική κατεύθυνση ήταν η ορθή; Εξυπηρετούσαν τους βασικούς στόχους του ελληνικού λαού; Ήσαν ρεαλιστικοί; Ανταποκρίνονταν στους μύχιους πόθους του λαού και της νεολαίας μας; Και τέλος με ποια πολιτική-κομματική ετικέτα μπορούν να χαρακτηριστούν;

Από μιαν άλλη σκοπιά τίθεται το ερώτημα: Ύστερα από σχεδόν μισόν αιώνα που

της Ιωάννας Κολοβού - Η απαγορευμένη ιστορία της γενοκτονίας των Ποντίων

Ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο έχει οριστεί η 19 η Μαϊου.  Την απόφαση αυτή έχει λάβει ομόφωνα η Ελληνική Βουλή το Φεβρουάριο του 1994. Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 - 1923 ) που μετρά  353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας, μετά από αυτή των Αρμενίων.

Ένα μνημειώδες έργο για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου έγραψε ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης  ύστερα από εντολή  της Ελληνικής Βουλής. Το έργο αποτέλεσμα πολύχρονης και κοπιαστικής επιστημονικής έρευνας, μεταφράστηκε σε έξι γλώσσες. Και παραμένει …θαμμένο στα υπόγεια της Βουλής από το 2004. Από τότε καμιά Ελληνική Βουλή και ουδείς   εκλεγμένος Πρόεδρος Ελληνικής Βουλής (και πέρασαν πολλοί) ανέλαβε την ευθύνη της έγκρισης για την έκδοση του έργου,  από το φόβο των …Τούρκων.

Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945. Σύμφωνα με τους ιστορικούς ο όρος σημαίνει τη «μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας.

Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση

ΙΩΑΝΝΑ ΚΟΛΟΒΟΥ : Στην τραγική πατρίδα μας ποινικοποιούνται ακόμα και οι προθέσεις… ( για την Πολιτική επιστράτευση των καθηγητών )

της Ιωάννας Κολοβού*

Divide et impera

«Διαίρει και βασίλευε» είναι η μετάφραση της λατινικής φράσης του τίτλου.  Τίτλος ο οποίος κακώς αποδόθηκε στον  Μακιαβέλλι, είναι αγνώστου …

Τη φράση αυτή βλέπουμε αυτές τις ημέρες στην πιο τραγική της εφαρμογή. Η ΟΛΜΕ αγωνίζεται για τα αιτήματά της, και μη έχοντας άλλο δρόμο η διέξοδο, ετοιμάζεται για απεργία πάνω στις Πανελλαδικές.

Ω της φρίκης! Ξαφνικά η κυβέρνηση αποφάσισε πως αγαπάει τρομερά τους μαθητές, πως ενδιαφέρεται για τον μέλλον τους  πως είναι εγκληματικό αυτό που ετοιμάζονται να κάνουν οι εκπαιδευτικοί. Η κυβέρνηση η οποία είναι η τελευταία που θα είχε το δικαίωμα, να αναφερθεί στα παιδιά. Πρόκειται για ύβρι.  Ακόμα και η αναφορά στα δικαιώματα των παιδιών  από  αυτή τη δράκα των υποτελών πολιτικών που κατέστρεψε το μέλλον τους, τα μιάζει τα λερώνει.

Ο Σίμος Κεδίκογλου έσπευσε να δηλώσει πως αυτή τη στιγμή 100 οικογένειες κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. Σας πήρε ο πόνος κύριε πρώην συνάδελφε. Κάποιοι από εμάς τους Έλληνες που έχουμε παιδιά σ’ αυτή την κατάσταση, με τις δικές σας δηλώσεις καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα, όχι με των καθηγητών.
Ώστε πολιτική επιστράτευση! Ούτε η χούντα δεν τόλμησε να κάνει κάτι παρόμοιο. Και καλά, η χούντα δεν καλούσε σε διάλογο, εσείς που δεν είστε χούντα, τι κάνετε; Έτσι σας είπαν τα αφεντικά σας; Να φέρνετε στο ύστατο σημείο εξευτελισμού τους εκπαιδευτικούς του δημοσίου, να τους αναγκάζετε να μπουν απέναντι στα παιδιά και τους γονείς,  για να αλληλοεξοντωθούν; Η επιστράτευση μάλιστα, γίνεται όχι ενάντια σε μια ειλημμένη απόφαση για απεργία, αλλά  ενάντια στην πρόθεση για απεργία!

Στην τραγική πατρίδα μας ποινικοποιούνται ακόμα και οι προθέσεις…
Όσο για τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ τα συνδικαλιστικά σωματεία που κανονικά θα έπρεπε να είναι

Μικης Θεοδωράκης για την μαχη στην ΙΕΡΙΣΣΟ : Εάν ήμουν νέος, θα πήγαινα να αγωνιστώ μαζί τους.

Ειδικά για τους Έλληνες που έχουν την ευλογία να ζουν σε ένα φυσικό περιβάλλον θεϊκού κάλλους, η αγάπη, ο σεβασμός και η προστασία της φύσης πρέπει να είναι το πρώτο και σπουδαιότερο καθήκον.

Έχω δηλώσει για το Αιγαίο ότι θα πρέπει να παραμείνει αλώβητο από αναζητήσεις, εξορύξεις και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων εκτιμώντας ότι η φυσική ομορφιά του είναι απείρως πιο πολύτιμη από οποιαδήποτε οικονομική ωφέλεια.

Κάτω από το πρίσμα αυτό θεωρώ ότι στην Ιερισσό διαπράττεται ένα αποτρόπαιο εθνικό έγκλημα για το οποίο οι υπεύθυνοι κάποτε θα δώσουν λόγο. Ας μην επαίρονται οι σημερινοί εξουσιαστές και τα όργανά τους ότι έχουν τάχα μαζί τους τον Νόμο και την δύναμη. Η ζωή είναι σφαίρα που γυρίζει. Ας θυμηθούν πού βρίσκονται σήμερα οι … εθνοσωτήρες της Χούντας.

Επισυνάπτω την μελέτη μου με θέμα την «Λαϊκή Επιτροπή» που είναι αποκύημα της προσωπικής μου πείρας ως Βουλευτή της Β΄ Πειραιώς. Το κύριο πρόβλημά μας ήταν και πάλι η μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην Δραπετσώνα από το εργοστάσιο τσιμέντου και στο Κερατσίνι από τη Ηλεκτρική που εξέπεμπε δηλητηριώδη αέρια. Δημιουργήσαμε τότε δύο Λαϊκές Επιτροπές με το σύνολο των κατοίκων όπως στην Ιερισσό. Δώσαμε σκληρές μάχες, συχνά σώμα με σώμα με τις διωκτικές δυνάμεις. Και τελικά νικήσαμε! Στα 1965, δηλαδή σε πολύ δύσκολους καιρούς.

Πώς να μη χαιρετήσω το γεγονός ότι η Ιερισσός έγινε μια τεράστια Λαϊκή Επιτροπή με θάρρος, πίστη, δυναμισμό και αυτοθυσία; Γι’ αυτό και έχει λυσσάξει κυριολεκτικά η εξουσία.

Εάν ήμουν νέος, θα πήγαινα να αγωνιστώ μαζί τους. Εξ άλλου το παράδειγμά τους μας φωτίζει σαν φάρος. Μας δείχνει το δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι ζωντανοί και Ανεξάρτητοι Έλληνες.

Γι’ αυτόν τον λόγο καλώ όλες τις Σπίθες να μελετήσουν τι ακριβώς συμβαίνει εκεί πέρα, ώστε να

Ποιός είναι ο αληθινός χρυσός της Χαλκιδικής. του Σάββα Μπέρδου

Ποιός είναι ο αληθινός χρυσός της Χαλκιδικής.
Σάββας Μπέρδος

Τα γεγονότα των Σκουριών Χαλκιδικής και η υποτιθέμενη επένδυση στην περιοχή φέρνουν στην επιφάνεια ξανά την σχέση που είχε, τα τελευταία χρόνια, το ελληνικό κράτος και τις πολιτικές που ακολούθησε για το φυσικό περιβάλλον στην χώρα μας. Μπορεί να φαίνεται ή να ακούγεται δευτερεύον σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάνθρωποί μας σήμερα σε επίπεδο καθημερινής επιβίωσης αλλά δεν είναι καθόλου έτσι όταν υπάρχουν περιοχές άρρηκτα δεμένες με τον φυσικό πλούτο που τους περιβάλλει και που χρόνια τώρα οι επιστήμονες το κατατάσσουν ως έναν σημαντικό και ισχυρό μοχλό ανάπτυξης σε συνδυασμό μάλιστα με την εγχώρια αγροτική παραγωγή που αντιμετωπίζει αντίστοιχη οπισθοδρόμηση και παρακμή.

Ας επανέλθουμε όμως στο παράδειγμα της περιοχής των Σκουριών Χαλκιδικής και ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο αντίλογος που αναφέρεται για την υπεράσπιση του συγκεκριμένου έργου παρά τις βαριές επεμβάσεις στο περιβάλλον έχει να κάνει αφενός με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που εγκρίνει το σύνολο των μεταλλευτικών έργων της ευρύτερης περιοχής και αφετέρου με τα οφέλη που θα προκύψουν από την επένδυση αυτή σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο τόσο τοπικά όσο και γενικότερα για την Ελλάδα. Σχετικά με την πολυσέλιδη ΜΠΕ συμπερασματικά κρίνονται οι επιπτώσεις των έργων σε γενικές γραμμές ως «μετρίως σημαντικές, παροδικές και μερικώς ή ολικώς αναστρέψιμες» σε συνδυασμό με τα έργα αποκατάστασης, ενώ για τις σοβαρότερες, μη αναστρέψιμες επιπτώσεις αναφέρει ότι περιορίζονται τοπικά σε μικρή κλιμακα που